Waarin NRC miskleunde en de Volkskrant goed journalistiek werk leverde
- 17 feb
- 2 minuten om te lezen
Met ronkende journalistiek, gebaseerd op niet-bestaande bronnen, maakte NRC een eind aan de ambities van aankomend kabinetsinformateur Wijers. De krant ging de mist in door onderzoeksjournalistiek van twijfelachtig allooi te verdedigen, tot een concurrerend medium (de Volkskrant) wel alle feiten boven water tilde. Toen bleek van het dossier-Wijers weinig meer over dan de zwaar beschadigde reputatie van de journalist in kwestie, die zonder nadere toelichting van de hoofdredacteur (die eveneens de plank missloeg) werd weggepromoveerd naar de sportredactie. Een interessante move, waarmee de hoofdredactie impliciet aangeeft hoe zij aankijkt tegen sportjournalistiek: kennelijk een parkeerplaats voor wie tijdelijk zijn geloofwaardigheid even kwijt is. Ook de ombudsman van de krant zat er met zijn sussende toon naast en trok daaruit de conclusie dat hij met zijn werk beter kon stoppen
NRC struikelde over de eigen benen. De krant presenteerde het nieuws met zichtbaar genoegen en liet daarmee zien dat beoogd kabinetsinformateur Wijers het bos insturen niet zozeer het effect was van goed journalistiek werk, maar meer het beoogde doel. Dat doel – scoren met een scoop – rechtvaardigde het optuigen van een construct: een verzonnen verhaal waarin de feiten soepel werden geboetseerd binnen de mal van een gewenst effect.
Ik wilde mijn visie nog eens toetsen aan de verhalen van Hugo Logtenberg, de NRC-verslaggever in deze kwestie, maar kon ze op de site van NRC niet zo gauw terugvinden. Dat kan ook liggen aan mijn ongeduld om lang op de digitale rommelzolder rond te struinen.

foto Nathalie van Berkel, Wikipedia,
de Volkskrant
Hoe anders is de aanpak van de affaire-Van Berkel door de Volkskrant. Politiek verslaggever Natalie Righton legde transparant uit hoe het D66-Tweede Kamerlid zelf de journalisten in de richting van het gesjoemel met haar cv stuurde. De politica vroeg de redactie om aandacht (wat een rare actie!), waarna de Volkskrant-journalisten zich, met het zicht op een plek van Van Berkel in het nieuwe kabinet, serieus in haar achtergronden verdiepten. Ze controleerden een paar feiten en kwamen er tot eigen verbazing al snel achter dat essentiële informatie niet klopte. Chapeau!
Righton meldde in haar krant met gepaste journalistieke afstand de feiten en die leidden tot de val van de beoogde staatssecretaris. Dat was het effect van goede journalistiek, niet het doel ervan: een groot verschil met de modus operandi van NRC. Volgorde en motieven doen er toe. Righton liet zien dat belangwekkend nieuws zichzelf verkoopt, het hoeft niet opgehangen te worden in een bedacht construct.
TON VERIND




Goede journalistiek is in de nederlandse en in feite Europese MSM niet te vinden . Corona is nog steeds niet uitgediept , de Jonge komt gewoon weg met de verdwenen 5 miljard , de toeslagen affaire is nog steeds een duistere zaak . er worden kritische onderzoekers zonder aanklacht maandenlang eenzaam opgesloten , Oekraine eenzijdig belicht , vergaande corruptie verzwegen en de MSM zwijgt . ........... of je moet die idiote zwaar beledigende spotprends tov Lideweij van het forum 'journalistiek' noemen
Eens met je analyse van de NRC-journalistiek (eigenaardig dat een hoofdredacteur, die zo publiekelijk uitglijdt, daar geen conclusies aan verbindt), maar voor we De Volkskrant (in het geval van de vermeend staatssecretaris onberispelijk) op het schild hijsen: een - zittende - hoofdredacteur meldde tijdens de coronacrisis, dat media in zo'n geval de (rijks)overheid blind moeten volgen. Heb ik daar ooit reflectie op gezien?
Mooie analyse Ton ✔️
Prachtige analyse, met veel plezier gelezen.
Ik ben het hier zo niet-mee-eens! NRC heeft juist aanvankelijk uitstekend werk geleverd door de uitspraken, positie en gezindheid van Wijers te openbaren. Hij was echt onhoudbaar voor de beoogde rol. En dat daarbij één feitje wat overtrokken was is dan jammer. De kern van de boodschap klopt gewoon.
Maar de furie die daarna onder D66 en NRC aanhangers losbarstte, zegt meer over hun niet-integriteit t.a.v. eerlijk nieuws, dan over de kwaliteit van de journalist en de ombudsman van de NRC. Die hebben het foutje rechtgezet, maar dat was voor de "linkse deugers" onvoldoende. Barbertje moest hangen, omdat het de NRC met zijn vele D66 en GL/PvdA aanhangers niet past om kritisch te zijn op D66.
We zullen zien of…